اکنون،
ما رهپویان راه ننگ و نام
شکسته، خسته، بهگوشهای نشسته
اما
ایشما به ننگ پیروز
این شکست و پیروزی
وین شکوه و غرور نیستهمتایی
بکامتان خوش باد.
هرچه فاتحانه میخندید؛
هرچه میزنید، میبندید؛
هرچه میبرید، میبارید؛
خوش بکامتان، لیک،
نعش این امید عزیز به روزگاران خوبتر را هم
بخاک بسپارید. (با بهره از اخوان ثالث)
